Στον Αρχαίο κόσμο ,η πίστη στον έρωτα ,ως γενεσιουργό των πάντων ,και η ιερή τάση των ανθρώπων προς το κάλλος -αυτό που αποτυπώνεται στο ανθρώπινο σώμα αλλά εκφράζει την ύψιστη ιδέα του θείκού -ήταν διάχυτα .
(ο Περικλής και η Ασπασία επιβλέπουν το άγαλμα της Αθήνας του Φειδία )
Ήταν μάλιστα τόσο γενικευμένα και απόλυτα ,ώστε χαρακτήριζαν όλες τις πτυχές της ζωής τους , απο την τέχνη και την θρησκεία μέχρι την καθημερινότητα .Η πλαστική τέχνη μάλιστα ,που αποτύπωνε απτά αυτό το κάλλος ,με τον Φειδία έφτασε σε ύψη που ποτε ξανά στην ανθρώπινη ιστορία δεν μπόρεσε να πετύχει .Οι αρχαίοι μας πρόγονοι όχι μόνο αναζητούσαν και επεδίωκαν το ωραίο αλλά επίσης , το τιμούσαν με ιδιαίτερους τρόπους .Μόνο η Ελλάδα διοργάνωνε “αγώνες Κάλλους “,τα λεγόμενα Καλλιστεία