Γράφει ο Κωνσταντίνος Καρύδης
Αν χρειαστεί να διεκδικήσεις την καλημέρα, φύγε.
Αν χρειαστεί να διεκδικήσεις το φιλί, φύγε.
Αν χρειαστεί να διεκδικήσεις το χρόνο, το χώρο, την παρουσία, φύγε.
Αν χρειαστεί να διεκδικήσεις το “σ’αγαπώ” και να δώσεις μάχη για το “σε θέλω”, φύγε.
Είσαι ήδη χαμένος.
«Επιλέγεις λάθος άνθρωπο, δηλαδή, για να το σκάσεις πιο εύκολα; Και τότε πώς εξηγείται το γεγονός πως καμιά φορά κολλάς στο λάθος πρόσωπο εκατό χρόνια;», ρωτάει η μεταμεσονύκτια φίλη. «Κατά τη γνώμη μου, μείνεις, φύγεις, το ίδιο κάνει», λέω. «Πάλι κολλάς, για να γλιτώσεις από μια ουσιαστική δέσμευση. Η λάθος επιλογή σού διασφαλίζει κατά κανόνα ανεξαρτησία. Σε ασφαλίζει από τον πόνο τού να βρεθείς ακάλυπτος, εκτεθειμένος μπροστά στον όμοιό σου. Γιατί, αν με τον όμοιό σου τύχει στραβή, τότε δεν γιατρεύεσαι. Πένθος αμετάκλητο μετά». Νύχτα, δυόμισι χρόνια πριν. Τρέχαμε με ένα φίλο στο Μούλτι Κούλτι – στο δρόμο απορούσε: «Μα πώς έγινε και πήγα και ερωτεύτηκα αυτό το πράγμα; Η προηγούμενη αγάπη μου διάβαζε στίχους της Σύλβια Πλαθ. Ίδια τραγούδια, ίδια κουλτούρα. Ήθελα να θέλω. Και όμως, δεν με μάγευε παρά μόνο το ασπόνδυλο. Το ριζικά ακαλλιέργητο πλάσμα. Λες πως θα μου περάσει; Αηδιάζω με τον εαυτό μου έτσι που έμπλεξα. Άλλωστε, ξέρεις πως αυτά τα παθιασμένα τα κοροϊδεύω».
Η Εκκλησία φθάνει στον Δεκαπενταύγουστο ενώπιον ενός νεκρού σώματος και τολμά να ονομάσει αυτή την ημέρα εορτή. Εδώ αρχίζει το σκάνδαλο της Κοιμήσεως. Όχι από την ωραιότητα των εγκωμίων, ούτε από την οικειότητα μιας εορτής που ο ελληνικός κόσμος έμαθε να αποκαλεί «Πάσχα του καλοκαιριού», αλλά από το αδιαπραγμάτευτο γεγονός ότι η Μητέρα του Ζώντος Θεού πεθαίνει.
Η Εκκλησία δεν αποσύρει τη Θεοτόκο από τη θνητότητα προκειμένου να διαφυλάξει το μεγαλείο της. Αντιθέτως, την αφήνει να φθάσει μέχρι το έσχατο όριο της κοινής ανθρώπινης μοίρας.
⭐️ Η ιέρεια Διοτίμα, δάσκαλος του Σωκράτη
Η Διοτίμα της Μαντίνειας είναι μια μορφή που εμφανίζεται στο έργο Συμπόσιο του Πλάτωνα. Εκεί παρουσιάζεται ως ιέρεια και σοφή γυναίκα που δίδαξε στον Σωκράτη τη φιλοσοφία του έρωτα.
👥 Σύμφωνα με τον διάλογο, η Διοτίμα εξηγεί ότι ο έρωτας δεν είναι απλώς σωματική επιθυμία αλλά μια πορεία ανύψωσης της ψυχής προς το ωραίο και το αγαθό. Από αυτή τη διδασκαλία προέρχεται και η περίφημη «κλίμακα του έρωτα» — η ιδέα ότι ο άνθρωπος ξεκινά από την αγάπη για ένα όμορφο σώμα και μπορεί να φτάσει στη θέαση της ίδιας της Ομορφιάς ως αιώνιας ιδέας.
.png)
Ο έρωτας μετά τα πενήντα δεν υπόσχεται σωτηρία, αλλά ίσως προσφέρει, για πρώτη φορά, την εμπειρία της αλήθειας.
Υπάρχει ένας τρόπος να μιλήσει κανείς για τον έρωτα μετά τα πενήντα χωρίς να γελοιοποιηθεί;
Ναι, και αυτός είναι να τον τοποθετήσει όχι στο πεδίο της επιθυμίας, αλλά στο πεδίο της ανάγκης. Όχι της βιολογικής ή της ψυχολογικής ανάγκης, αλλά της υπαρξιακής.
(Ζορμπάς, Καζαντζάκης): «Αλίμονο στον άντρα, αφεντικό, που μπορούσε να κοιμηθεί με γυναίκα και δεν το 'καμε· αλίμονο στη γυναίκα που μπορούσε να κοιμηθεί με άντρα και δεν το 'καμε».
Εσύ που δηλώνεις ότι μια γυναίκα κοιτάει μόνο τα φράγκα, δε μου λες;
Εκτός από φράγκα που δεν έχεις, με τι άλλο τρόπο την έχεις συγκινήσει;
Με τι άλλο τρόπο της συμπαραστάθηκες όταν είχε ανάγκη;
Τι άλλο τρόπο έχεις να την κρατήσεις;
Μυαλό;
Τρυφερότητα;
Μπέσα;
Λόγο;
Τιμή;
Αφοσίωση;
Τα έχεις όλα τα παραπάνω;
Όταν τα αποκτήσεις, έλα να μας πεις ξανά ότι μόνο τα φράγκα κρατάνε μια καρδιά!
ΘΟΥΚΥΔΙΔΗΣ
Ἱστορίαι
...
[5.89.1] οἴεσθαι πείσειν, τὰ δυνατὰ δ᾽ ἐξ ὧν ἑκάτεροι ἀληθῶς φρονοῦμεν διαπράσσεσθαι, ἐπισταμένους πρὸς εἰδότας ὅτι δίκαια μὲν ἐν τῷ ἀνθρωπείῳ λόγῳ ἀπὸ τῆς ἴσης ἀνάγκης κρίνεται, δυνατὰ δὲ οἱ προύχοντες πράσσουσι καὶ οἱ ἀσθενεῖς ξυγχωροῦσιν
μτφ [5.89.1] Ας συζητήσομε, όμως, για το τί είναι δυνατόν να γίνει έχοντας υπόψη τους πραγματικούς σκοπούς του καθενός και ξέροντας ότι, στις ανθρώπινες σχέσεις, τα νομικά επιχειρήματα έχουν αξία όταν εκείνοι που τα επικαλούνται είναι περίπου ισόπαλοι σε δύναμη και ότι, αντίθετα, ο ισχυρός επιβάλλει ό,τι του επιτρέπει η δύναμή του και ο αδύνατος υποχωρεί όσο του το επιβάλλει η αδυναμία του.
...
